Συρία

Φεβρουάριος 2007

Ταξίδι 3-4 ημερών. Ήταν κάτι εκπληκτικό. Τα είδα όλα. Τα έζησα όλα. Είχα ήδη ταξιδέψει στην Ιορδανία, στον Λίβανο, στην Αίγυπτο αλλά η Συρία ήταν τόσο διαφορετική. Ακόμα και από την ώρα της πτήσης που σε προσέγγιζαν οι Κύπριοι «διαμεσολαβητές» που θα σε πήγαιναν και στα ανάλογα καταστήματα για να αγοράσεις την προίκα σου. Εμείς όμως δεν πήγαμε για προίκα. Πήγαμε για να ζήσουμε τη Δαμασκό! Εκείνη η λαϊκή αγορά, τα δρομάκια με τα κρυμμένα εστιατόρια και τις ταβέρνες, οι ψηστάδες των πίττων, το σκεπαστό παζάρι, η ευρωπαϊκή αγορά, το τζαμί, οι γεύσεις, τα αρώματα.

O χριστιανικός τομέας και ο μουσουλμανικός τομέας! Κλειστοί οι μεν την Κυριακή, κλειστοί οι δε την Παρασκευή! Και εκείνος ο κομμωτής!

Ω, και εκείνος ο Κύπριος παππούς με το δόντι που αιμορραγούσε. Ήταν της μόδας οι φτηνοί οδοντίατροι της Δαμασκού. Σύμφερε να πληρώσεις και αεροπορικό και ξενοδοχεία. Αλλά τί γινόταν με το after sales service;