Να κάνουν κράτος δικό τους

Αφού οι άνθρωποι θέλουν να κάνουν δικό τους κράτος, γιατί να τους εμποδίσετε; Το λέει και ο ΟΗΕ: δικαίωμα αυτοδιάθεσης.

Θέλουν δική τους χώρα, δική τους κυβέρνηση, δική τους… σημαία, δικές τους ζωές, χωριστές. Δικαίωμά τους. Ανθρώπινο.

Τώρα αν δεν τους αναγνωρίσει καμιά άλλη χώρα ως μέλος του ΟΗΕ, δεν φταίμε εμείς; Και το είπε και η Ευρωπαϊκή Ένωση: Εμείς αναγνωρίζουμε το αρχικό κράτος μέλος μας. Έτσι είναι – αν θέλετε κάνετε αίτηση για ένταξη και αν σας υποστηρίξουν όλα τα άλλα κράτη μέλη, να καλωσορίσετε. Και ‘σεις και αυτοί που σας υποστηρίζουν. Δίκαιο και σωστό. Υπάρχουν κανόνες και νόμοι εδώ.

Όλα λύνωνται. Χωριστές ζωές και ο καθένας την ευθύνη της ζωής του. Ελευθερία, όχι θάνατος.

 

€7.50 είναι too much 

Δυο ξαπλώστρες και μια ομπρέλα €7.50, για ενοικίαση στην πλειοψηφία των κυπριακών παραλιών. Κάπου είναι πιο ακριβά. Μπορεί το κόστος ενοικίασης να είναι στο ίδιο επίπεδο εδώ και 6-7 χρόνια αλλά δεν παύει να είναι υπερβολικό.

Οι περισσότεροι ταξιδέψαμε και Ελλάδα και σε άλλες χώρες που έχουν το προϊόν ήλιος-θάλασσα. Ξέρουμε ότι οι τιμές είναι χαμηλότερες και το νιώθουμε ότι το €7.50 είναι ενοχλητικό.

Γάμος με τον βιαστή

Το …. διάρρηξε το σπίτι της, μπήκε μέσα και τη βίασε, σκότωσε πολλά από τα παιδιά της. Είχε κάνει το ίδιο στην αδελφή της, από το …. . Τώρα ήρθε η σειρά της.

Την κρατούσε όμηρη στο σπίτι της, την παντρεύτηκε -και αυτήν- με το πιστόλι στον κρόταφο. Δίγαμος, βιαστής ή δολοφόνος. Ποιο είναι το πιο παράνομο; Κουβάλησε και τα παιδιά του που είχε σπείρει εδώ και ‘κει, και τους μοίρασε την περιουσία της. Την ίδια και τα παιδιά της, τους είχε για σκλάβους. Απαιτούσε να του δίνει και χαρτζιλίκι.

Δοκίμασε να τον διώξει, συνωμότησε με την αδελφή της. Εκείνη τα κατάφερε, τον έδιωξε. Αυτή όχι, το μυρίστηκε. Της σκότωσε παιδιά, στην κρεμμάλα.

Την κρατούσε …. χρόνια. Κλειδωμένη, φυλακισμένη, δούλα μες την εξαθλίωση. Ο γάμος διαλύθηκε όταν αποφάσισε να τη δανείσει σε ένα φιλαράκι του. Βαρέθηκε, τόσα χρόνια το ίδιο τροπάριο. Να κάνει και το φιλαράκι του το κέφι του, να ασελγήσει στο σώμα της, να ξεζουμίσει την περιουσία της, να χαρεί βίαια τα κάλλη της. Της άφησε τα παιδιά του και έφυγε.

Το …. άλλαξε ο γαμπρός. Πάλι νύφη με το ζόρι, να αναγιώνει τα παιδιά και του πρώην και του νυν. Σκλάβα στο σπίτι της. Ζητιάνα στην αυλή της. Ρουφούσε το αίμα της.

Δοκίμασε να τον διώξει. Αντέδρασε. Πήγε να ζητήσει το δίκιο της αλλά την πάτησε στον λαιμό. Ζήτησε να συγκατοικήσει με την αδελφή της. Δεν το δέκτηκε ο γαμπρός. Ξανα-αντέδρασε. Το πήρε απόφαση. Πάλεψε. Της σκότωσε παιδιά. Της τα έκαιγε. Άλλα τα εκτελούσε στην αγχόνη. Τα παιδιά του πρώην τον βοηθούσαν, του έκαναν τους σπιούνους.

Μα τη βαρέθηκε γρήγορα, τα μάζεψε και έφυγε. Όμως το διαζύγιο βγήκε υπέρ του – είχε πολύ έξυπνο δικηγόρο. Της πήρε χωράφια και σπίτια, ήθελε εξοχικά σε προνομιακή θέση, με θέα στη θάλασσα και ανεξάρτητη πρόσβαση. Έβαλε τον εαυτό του και τον πρώην κηδεμόνες της. Έγραψαν και την αδελφή της αλλά εκείνη τότε είχε τα δικά της. Δεν μπορούσε να κάνει βήμα μόνη της. Ήταν και τα παιδιά του άλλου, νταήδες να την κλωτσούν όποτε έκανε να αφεθεί να περπατήσει ελεύθερα. Ό,τι έκτιζε το χαλούσαν.

Τρικλοποδιά στην τρικλοποδιά. Την έβγαλαν τρελλή και μια μέρα ο πρώην εμφανίστηκε μπροστά της. Ήρθε λέει να σώσει τα παιδιά του. Την ξαναβίασε. Την έσπασε στο ξύλο. Της σκότωσε και άλλα παιδιά. Της πήρε τη μισή περιουσία, σπίτια και χωράφια, πήρε τα παιδιά του και στρογγυλόκατσε εκεί.

«Αν θέλεις τα χωράφια σου», της λέει, «να βάλεις τα παιδιά μου συν-διαχειριστές όλης της περιουσίας σου. Να έχουν λόγο σε ό,τι κάνεις. Αν θα φας, αν θα πιεις, αν θα κοιμηθείς, μαζί να αποφασίζετε. Αλλιώς δεν σου δίνω τίποτα πίσω».

– «Μα πήρες τα χωράφια και τα σπίτια μου με τη βία. Με έδιωξες με το ζόρι. Σκότωσες, έκαψες, βίασες, αιχμαλώτησες».

– «Τα παιδιά μου ήρθα να σώσω. Τα καταπίεζες. Δεν τα αγαπούσες όπως τα δικά σου. Να παντρευτούμε ξανά. Και θα μας δίνεις και τη μισή σοδιά. Και θα μας αγαπάς. Να μας ερωτευτείς. Όλα εξ ημισείας. Αλλιώς χωράφια και σπίτια γιοκ. Και έχω και κάτι κουτσούβελλα από έναν άλλο γάμο, να τα πάρεις και αυτά για δικά σου. Να τα αγαπάς».

Βρήκε και κάτι παιδιά της παραδόπιστα. Τους λάδωσε, τους έπεισε ο πρώην που θέλει να γίνει νυν. Έβαλε και κάτι άσπονδους φίλους τους, κουμπάρους από συμφέρον, να της μουρμουρούν πως είναι για το καλό της να τον δεκτεί πίσω.

– «Να τον πάρεις και θα ευτυχίσεις. Θα σου φέρει και λεφτά πολλά. Με τα χρυσάφια θα σε κάνει. Να δεκτείς ό,τι σου ζητά. Στα πούπουλα θα κοιμάσαι. Και μην βλέπεις που σε έδερνε παλιά. Τώρα έστρωσε. Θα τον αγαπήσεις. Θα ευτυχήσετε». 

Και αυτή ευκολόπιστη, το σκέφτεται. Άρχισε να βγαίνει μαζί του. Πήγαν για δείπνο πολλές φορές. Της τάζει λαγούς και πετραχείλια αλλά ζητά άλλα τόσα. Κακοφανίζεται, φεύγει, ξανάρχεται και ‘κείνη η χαζή στέκει και τον ακούει και τον περιμένει. Της έμεινε το ραγιάδικο από τότε. Δεν ξέρει πώς είναι να ζει ελεύθερη. Δεν μαθαίνει και από τις άλλες γύρω της. Είναι και τα παιδιά της που την πιέζουν.